تاریخچه شهرستان فراشبند


فراشبند واقع در استان فارس در 175 كيلومتري جنوب شرقی شيراز قرار دارد .مرزهاي جغرافيايي آن به ترتيب از شمال به كوهمره سرخي و بخش جره شهرستان كازرون (به كسر جيم و را) ، از مشرق به شهرستان فيروزآباد ، خنج و استان بوشهر محدود مي‌شود. شهرستان فراشبند بر روي طول جغرافيايي 52 درجه و 5 دقيقه و عرض جغرافيايي 28 درجه و 52 دقيقه قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح دريا 750 متر و مساحت تقربي آن برابر 59455 هكتار است. آب و هواي این شهرستان بياباني و گرم و خشك میباشد.

فراشبند داراي قدمت 1600 ساله است و آثار تاريخي بجاي مانده در آن  به دوران حكومت بهرام گور و  ساسانيان  باز میگردد اما متاسفانه كمبود منابع و مدارك تاريخي باعث شده كه از نظر تاريخي عليرغم قدمت فراوان كمتر مورد توجه قرار گيرد.

 زبان بومي مردم فراشبند آميخته‌اي از زبانهاي فارسي كهن و لري (بختياري- لكي) ممسني و كهگيلويه‌اي است كه به مرور زمان برخي از اصطلاحات و لغات تركي قشقايي نيز در آن وارد شده است .علاوه بر اين زبان تركي نيز در ميان عشاير منطقه وجود دارد كه پس از زبان فارسي در مرتبه دوم قرار دارد.

جمعيت  64000 نفری فراشبند تركيبي از طوايف مختلف لر، ترك و تاجيك است .

 آثار باستاني متعددي (با توجه به قدمت تاريخي) در منطقه وجود دارد كه مهمترين آنها عبارتند از: 

 1-چار طاق تل جنگي مربوط به دوره ساساني   2- حمام فراشبند   3-چهار طاق نقاره خانه   4-چهار طاق رهني   5-چهار طاق گنبد   6-آسياب‌بادي   7-قلات زرگران مربوط به دوران افشاريان